Anlaşılır Girdi: Sadece Dinlemek Neden Akıcı Konuşmayı Sağlamaz

Krashen girdi konusunda haklıydı, ama yalnızca kısmen

Stephen Krashen'ın Girdi Hipotezi (1985), 20. yüzyılın sonlarında dil öğretiminde en etkili fikir haline geldi: dilleri mevcut seviyemizin biraz üzerindeki mesajları anlayarak ediniriz (ünlü "i+1" formülü). Anlaşılabilir girdi gereklidir. Bu kısım geçerliliğini korudu.

Geçerliliğini korumayan şey, girdinin yeterli olduğu iddiasıdır. Yirmi yıllık araştırmalar, öğrenenlerin daha fazlasına ihtiyaç duyduğunu gösteriyor.

Saf girdi neden plato yapar

800 saat İspanyolca Netflix izlediyseniz ve hâlâ bir cümle kuramıyorsanız, yalnızca girdinin sınırları olduğunu bizzat kanıtlamışsınız demektir. Nedenleri:

1. Tanıma, üretim değildir. "Podrías pasarme la sal" ifadesini anlayabilirsiniz ama "podrías" kelimesini kendiniz geri getirmek zorunda kalmamış olabilirsiniz. Altta yatan bilgi örtüşse bile geri getirme talepleri farklıdır (Tulving & Pearlstone 1966).
2. Alıcı dilbilgisi bulanıktır. Fiilin gerçekte nereye gittiğini bilmeden karmaşık sözdiziminin %80'ini anlayabilirsiniz.
3. Çıktı olmadan boşlukları fark etmezsiniz. Çıktı, girdinin asla yapmadığı fark etmeyi zorlar.

Çoğu öğrenenin girdi modunda kalmasının dördüncü, daha sessiz bir nedeni var: özeldir. Mutfağınızda bir podcast'te başarısız olabilirsiniz ve kimse bilmez. Çıktı sizi açığa çıkarır. Bu asimetri (girdi güvenlidir, çıktı utandırıcıdır) 800 saatlik Netflix sorununun motorudur, en az bilişsel olanı kadar.

Mike Long'un Etkileşim Hipotezi (1996), bilişsel tarafta eksik parçayı ekledi: dil, bir şey ürettiğiniz, muhatap tepki verdiği ve ortaya çıkan geri bildirimin döngüyü kapattığı müzakere edilmiş etkileşim yoluyla edinilir.

3 parçalı akıcılık döngüsü

İkinci Dil Edinimi'ndeki (SLA) fikir birliği resmi, girdi-etkileşim-çıktı çerçevesine benzer bir şeye doğru kaymıştır (Gass 2003; ders kitabı versiyonu için Ortega 2009):

1. Yoğun anlaşılabilir girdi: i+1 seviyesinde yüzlerce saat TV, podcast, kitap
2. Zorlanmış çıktı: gerçekçi baskı altında günlük konuşma ve yazma. Zorlanmış çıktı SLA'nın teknik terimidir; sade Türkçeyle, kasıtlı çıktı pratiği.
3. Geri bildirim: düzeltmeler, yeniden ifadeler (bir partnerin konuşmayı kırmadan cümlenizi doğru şekilde yeniden formüle etmesi) veya 24 saat içinde kendi kendine fark etme

Girdiyi atlarsanız dilbilginiz parçalı kalır. Çıktıyı atlarsanız biri size konuştuğu anda donup kalırsınız. Geri bildirimi atlarsanız yanlış kalıplarınız alışkanlıklara dönüşür. SLA araştırmacılarının Selinker'dan (1972) beri fosilleşme dediği şey budur.

Üçünü normal bir programda nasıl dengelersiniz

Girdi/çıktı/geri bildirim zamanı için SLA tarafından onaylanmış kanonik bir oran yok, ancak günde bir saat için savunulabilir bir kendi kendine çalışma buluşsal yöntemi şöyle görünür:

• ~30 dk girdi (bir podcast veya dizi; L2 altyazıları kullanmak iyidir, L1 altyazıları seviyeye bağlıdır; Vanderplank'ın incelemeleri ödünleşimleri özetler)
• ~20 dk çıktı (konuşma, günlük tutma, monolog pratiği)
• ~10 dk geri bildirim / gözden geçirme (dünün boşlukları, geri getirme pratiği, yeniden ifadeler)

Uygulama tabanlı öğrenenlerde yaygın bir kalıp 55 dk girdi, 5 dk çıktı, 0 dk geri bildirime daha yakındır. "Her şeyi okuyabiliyorum ama ağzımı açtığımda donup kalıyorum" sendromunu üreten yapılandırma budur.

Yapay zeka öğretmenlerin yardımcı olduğu yer

Çıktı ve geri bildirim, insan-öğretmen modellerinde pahalı kısımlardır; akıcı bir konuşmacıdan zaman ve sabır gerektirirler. Yapay zeka öğretmenler arz sorununu çözer: haftada 30 dakika yerine her gün geri bildirimli 30 dakika çıktınız olabilir. SLA literatürü, zamanında geri bildirimli etkileşimli çıktının akıcılık edinimini hızlandırdığını tutarlı bir şekilde bulur (etkileşim ve L2 gelişimi üzerine meta-analiz için Mackey & Goo 2007'ye bakın; yazılı düzeltici geri bildirim için özellikle Li 2010).