Neden B1'de takılıyorsun (ve 30 günlük çıkış planı)

Plato neden var

"Orta seviye platosu" dil öğreniminde en çok bırakılan aşamadır (Richards 2008 bunu B1 ve B2 arasındaki öngörülebilir yıpranma duvarı olarak çerçeveler). Ülkede bir tatili idare edebilirsiniz, menüleri okuyabilirsiniz, bir Netflix dizisinin yaklaşık %60'ını takip edebilirsiniz — ama siyaset hakkında 30 dakikalık bir tartışma yapamıyorsunuz ve aynı 800 kelimelik kelime dağarcığına güvenmeye devam ediyorsunuz.

Başlangıç aşamalarının yapmadığı şekilde acıtıyor. Başlangıç seviyesindekiler mazur görülür. Plato aşamasındaki öğrenciler neredeyse yapabilir, ki bu daha kötü. Sonuçta dil öğrenme tipinde biri olmadığınızdan şüphelenmeye başlıyorsunuz — ama aslında sizi buraya getiren yöntemlerin işe yaramayı bıraktığı noktadasınız.

Özellikle: kelime kartları, başlangıç ders kitapları ve Duolingo yüksek frekanslı kelime dağarcığı ve temel dilbilgisi için optimize edilmiştir. Bunları özümsedikten sonra, tüm kolay meyveleri toplamış olursunuz ve alıcı bilginiz üretken bilginizin önüne geçmiştir — söyleyebildiğinizden çok daha fazlasını anlıyorsunuz (Laufer 1998 bu farkı orta seviyelerde kabaca 2:1 oranı olarak ölçer).

B2 → C1'de gerçekten ihtiyacınız olan beş şey

1. Daha dar bağlamlarda daha geniş kelime dağarcığı. Bir sonraki en yaygın 1.000 kelimeyi kovalamayı bırakın; önemsediğiniz bir alanda (yemek pişirme, finans, oyun, ebeveynlik) bir sonraki 500 kelimeyi kovalayın. Hu & Nation (2000) yardımsız okuma için sözcüksel kapsam eşiğini ~%95 bilinen kelime olarak belirler, bu da genellikle 5.000 genel kelime ailesi artı alana özgü kelimeler anlamına gelir — 8.000 genel kelime değil.
2. Daha uzun konuşma sıraları. Plato aşamasındaki öğrenciler 5 saniyelik ifadelerle konuşur. Çıkmak için, 30–60 saniye boyunca rahatça söz hakkını tutmanız gerekir. Bu altı katlık sıçrama rahatsızlığın çoğunun yaşandığı yerdir ve bunun etrafından kısa yol yoktur — sadece günlük bir rampa vardır.
3. Çekimserlik, kiplik ve duruş. "Bence", "öyle görünüyor ki", "yerine", "bana kalırsa" — eğitimli konuşmanın bağlayıcı dokusu. Kiplik, ne kadar emin olduğunuzun dilidir: olabilir, olmalı, muhtemelen, gibi görünüyor. Ana dili konuşanlar bunları sürekli kullanır; öğrenciler atlar ve sonuçta düz bir şekilde konuşur.
4. Kelime kelime çeviri yerine deyimsel kalıplar. Ana dili konuşanlar konuşmalarının büyük bir kısmını hazır kalıplar olarak geri dönüştürür — Erman & Warren (2000) konuşma İngilizcesinin yaklaşık %58,6'sını kalıplaşmış diziler olarak ölçmüştür. Wray (2002) neyin kalıp sayıldığını inceler, ancak nokta geçerlidir: akıcılık kısmen ezberlenmiştir.
5. Toparlanma becerileri. Bir kelimeyi bilmediğinizde, akıcı konuşanlar açıklama yapar — İkinci Dil Edinimi literatüründe dolaylı anlatım (Dörnyei & Kormos 1998). Platoya takılan öğrenciler donar.

Pratik 30 günlük plato kırıcı

• 1–10. Gün: Bir alan seçin. O alanda 10 makale okuyun. Bilmediğiniz her kelimeyi altını çizin. İlk 100'ü bir kelime kartı destesine ekleyin.
• 11–20. Gün: Her gün o alanda 15 dakikalık bir konuşma yapın. Tek cümleler değil, 30 saniyelik konuşma sıralarını hedefleyin. (TalkToDia bunun için tasarlanmıştır.)
• 21–30. Gün: Günde 5 dakika o alan hakkında konuşurken kendinizi kaydedin. Geri dinleyin. Temiz bir şekilde söyleyemediğiniz üç şeyi not edin. Ana dili konuşanların ifadelerini araştırın. Yarın tekrar deneyin.

Neden "daha fazla girdi" tek başına düzeltmez

Krashen'in girdi hipotezi bizi B1'e getirdi. Ancak bir sonraki sıçrama girdi tarafından değil, çıktı bant genişliği tarafından kısıtlanır — Swain'in 1985'ten beri yaptığı nokta budur (ve Long'un 1996 etkileşim hipotezi keskinleştirir). Zaten üretebileceğinizden daha fazlasını anlıyorsunuz. Darboğaz geri çağırma ve ifade etme döngüsüdür ve bunu yalnızca hafif zaman baskısı altında konuşarak eğitirsiniz — geri çağırmayı otomatik hale getirerek, DeKeyser'in (2007) prosedürleştirme dediği şey.

TalkToDia'nın uyguladığı ilke budur: donmamanız için yeterli iskele, rahat edememeniz için yeterli talep.