«دوره سکوت» واقعی است — اما برای همیشه آنجا پنهان نشو

برخی از زبان‌آموزان پیش از رسیدن به مهارت، صحبت کردن را متوقف می‌کنند

اگر کودکی را دیده باشید که به کشور جدیدی نقل مکان کرده، ممکن است این را مشاهده کرده باشید: آن‌ها در زبان جدید برای هفته‌ها یا ماه‌ها ساکت می‌شوند — هیچ تولید زبانی ندارند — و سپس یک روز، به جملات کامل صحبت می‌کنند. این همان دوره سکوت است که نخستین بار توسط Krashen مستند شد و در مطالعات متعدد تکرار گردید.

همین الگو در بزرگسالان نیز دیده می‌شود، اما ما با خودمان صبور نیستیم. ما فرض می‌کنیم سکوت به معنای شکست است. گاهی اوقات به معنای تمرین است.

آنچه واقعاً در ذهن شما اتفاق می‌افتد

مطالعه Saville-Troike در سال 1988 نشان داد که در طول دوره سکوت، زبان‌آموزان حجم عظیمی از گفتار خصوصی انجام می‌دهند — تمرین درونی عبارات، تجزیه مکالمات شنیده شده، تمرین تلفظ دشوار. آن‌ها منفعل نیستند. آن‌ها در حال پردازش هستند.

دوره سکوت برای همه الزامی نیست — بسیاری از زبان‌آموزان بزرگسال بلافاصله تولید زبانی دارند. اما برای کسانی که ندارند، وادار کردن به صحبت کردن زودهنگام می‌تواند:

• الگوهای اشتباه را پیش از اینکه متوجه شوند تقویت کند (نگرانی انجماد خطا، Selinker 1972؛ Han 2004)
• اضطراب را تا حدی افزایش دهد که به اجتناب بلندمدت منجر شود (ادبیات اضطراب زبان دوم، MacIntyre & Gardner 1989، 1991)
• انگیزه را به گونه‌ای بسوزاند که یادگیری را پایان دهد (سیستم خود انگیزشی زبان دوم Dörnyei)

چگونه بدانید سکوت شما سالم است

تمرین سالم دوره سکوت به این شکل است:

• می‌توانید تصور کنید که کلمه را می‌گویید؛ فقط هنوز نمی‌گویید
• وقتی می‌خوانید، خودتان را در ذهنتان تصحیح می‌کنید
• گاهی متوجه می‌شوید که تفکر زبان مادری‌تان به زبان دوم اتفاق می‌افتد
• همچنان روزانه ورودی دریافت می‌کنید

اجتناب ناسالم به این شکل است:

• بیش از 4 هفته تلاش برای صحبت نکرده‌اید (یک قاعده تقریبی، نه آستانه‌ای مبتنی بر تحقیق)
• وقتی فرصت مکالمه را رد می‌کنید، احساس آسودگی می‌کنید
• این هفته حتی یک تلاش 30 ثانیه‌ای برای بیان نداشته‌اید
• از خودتان به خاطر صحبت نکردن عصبانی هستید

اگر در دسته دوم هستید، دوره سکوت سودمندی خود را از دست داده — زمان خروجی کم‌ریسک فرا رسیده است.

طراحی TalkToDia در اینجا

پیام نوشتاری یک مسیر عالی برای خروج از دوره سکوت است. می‌توانید یک جمله بنویسید، ویرایش کنید، ارسال کنید و احساس خوبی داشته باشید. سپس پیام صوتی. سپس مکالمه کامل. ما عمداً به زبان‌آموزان اجازه می‌دهیم تا زمانی که نیاز دارند در حالت متنی بمانند — و حالت صوتی با یک ضربه در دسترس است وقتی آماده باشید. شرمی در اجازه دادن به مغزتان برای آماده شدن وجود ندارد. فقط نقطه‌ای وجود دارد که آمادگی به تعلل تبدیل می‌شود.